Przejdź do treści głównej

Autor: admin

Wszystko o radarach morskich

Wszystko o radarach morskich

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Radar

Radar (skrót od Radio Detection And Ranging) zapewnia inny punkt widzenia niż ten, który widzą oczy. W warunkach słabej widoczności ujawnia to, co w przeciwnym razie byłoby niewidoczne lub ledwo dostrzegalne, takich jak ląd i statki, po mniejsze, takie jak boje, małe statki, a nawet ptaki morskie w spokojnych warunkach.

Jest równie pomocna w pogodny dzień w pełnym świetle dziennym, dostarczając narzędzi do dokładnej oceny odległości i namiaru od znaku nawigacyjnego lub cypla. Ze względu na brak punktów odniesienia wizualnego, na morzu trudno jest dokładnie ocenić odległość na oko.

Zdolność radaru do monitorowania względnej pozycji w czasie jest nieoceniona w unikaniu kolizji – unikaniu bliskiego kontaktu ze statkami i innymi zagrożeniami.

Radar został po raz pierwszy zastosowany prawie dziewięćdziesiąt lat temu. W ostatnich czasach możliwości tej technologii gwałtownie wzrosły, do tego stopnia, że nigdy wcześniej nie była ona łatwiejsza w użyciu i instalacji nawet na małych jednostkach, takich jak RIB-y i łodzie z otwartym pokładem.


Co to jest radar?

Tradycyjny radar wysyła impulsy elektromagnetyczne z obracającego się magnetronu. Obiekty są wykrywane przez pomiar kierunku i czasu odbijania się tych impulsów, gdy trafiają na odbijający się cel.

Dzisiejsza generacja radarów Simrad® oferuje znaczną poprawę wydajności dzięki zastosowaniu technologii kompresji impulsów i CHIRP (Compressed High-Intensity Radiated Pulse). Zapewniają one wyjątkową wydajność z ulepszoną definicją, a także radykalnie zmniejszają emisje radiowe. Osiągnięcie tych postępów jest możliwe dzięki zastosowaniu nowoczesnej mikroelektroniki. Obraz radarowy, jaki można obecnie uzyskać za pomocą radaru na małej łodzi, jeszcze kilka lat temu byłby niewyobrażalny na największym statku.

Radar umożliwia:

    Widzieć” to, co w przeciwnym razie mogłoby pozostać niewidoczne w nocy i w złych warunkach, takich jak mgła i zamglenie
    Monitorować odległość i namiar na statki, łodzie, boje i masy lądowe
    Pokryć martwe pola za sterem
    Zapewnić użyteczną kontrolę krzyżową z innymi danymi nawigacyjnymi.

Jak odkryjemy w dalszej części tego artykułu, najnowsza generacja radarów Simrad® i wyświetlaczy wielofunkcyjnych (MFD) dodaje znacznie większą definicję i przyjazne dla użytkownika narzędzia, aby umożliwić Ci biegłą i łatwą obsługę radaru.

Zasięg

Zasięg radaru jest bardzo podobny do zasięgu morskiego radiotelefonu VHF. Transmisje radaru muszą odbywać się na linii wzroku, gdzie antena radaru i cel muszą być dla siebie „widoczne”.

Krzywizna ziemi jest czynnikiem wpływającym na zasięg, dlatego wysokość anteny radaru (lub kopuły radaru) ma zasadnicze znaczenie. Na przykład, jeśli antena Twojej łodzi znajduje się na wysokości 5 m, a wykrywany obiekt jest również na wysokości 5 m, teoretyczny maksymalny zasięg wynosi 18 km (nieco poniżej 10 mil morskich). Gdybyś szukał celu o wysokości 10 m, odległość wzrosłaby do 22 km (12 mil morskich).

Istnieje wiele powodów, dla których nie udaje się osiągnąć zakładanego zasięgu. Kształt i materiał obiektów, które próbujesz wykryć, może nie odzwierciedlać ich dobrze. Warunki panujące na morzu będą odgrywać pewną rolę, ponieważ woda jest dobrym reflektorem. Silna ulewa może odbijać impulsy radarowe i ukrywać cel w środku ulewy.

Korzystne porady dotyczące optymalnej instalacji anten radarowych i wysięgników radarowych można znaleźć w artykule Jak najlepiej wykorzystać radar.

Typowe funkcje

 
Typowe funkcje, które można znaleźć we wszystkich radarach, to

 
    Zasięg – ustawia odległość wykrywania, przy której radar będzie wyświetlał cele. Potraktuj to jako przybliżenie, aby zobaczyć więcej szczegółów bliżej łodzi lub oddalenie, aby wykryć cele o większym zasięgu.

    Wzmocnienie – zwiększa lub zmniejsza ilość wysyłanego i wykrywanego sygnału. Zwiększ go, aby lepiej widzieć mniejsze cele, lub zmniejsz, aby zmniejszyć ilość „szumu” – fałszywych odbić, które sprawiają, że ekran jest zbyt zapełniony, aby można było prawidłowo odczytać obraz.

    Kontrola deszczu – pozwala kontrolować ilość sygnału odbitego od chmur. Ta funkcja jest zwykle wyłączona.

    ZRW – umożliwia zmniejszenie liczby sygnałów odbitych od fal – zwykle regulowana w zależności od warunków.

    EBL – elektroniczna linia namiaru to obrotowa linia promieniowa na radarze, sterowana przez operatora, umożliwiająca pomiar względnego namiaru na cel. EBL jest nieoceniony przy ręcznym unikaniu kolizji.

    VRM – znacznik zmiennego zasięgu to sterowany przez operatora rozszerzający się pierścień kołowy, umożliwiający pomiar zasięgu do celu.

    Strefy ochronne – są to sektory na ekranie radaru, które ustawiasz za pomocą kontrolek EBL i VRM, na których możesz ustawić alarmy ostrzegające, jeśli cel wejdzie w ten sektor.

 
Nowoczesne radary z gamy Simrad® mają tryby i bardziej zaawansowane funkcje, które możesz włączyć, aby pomóc w automatycznym sterowaniu tymi funkcjami.

 

Zaawansowane funkcje i właściwości

Nowoczesne rozwiązania umożliwiają użytkownikowi znacznie bardziej zaawansowaną kontrolę.

Jednym z doskonałych przykładów możliwości nowoczesnych radarów jest funkcja podwójnego zasięgu, którą można znaleźć w radarach Simrad® Halo. Podwójny zakres pozwala użytkownikom na monitorowanie obrazów krótkiego i dalekiego zasięgu obok siebie, co wcześniej wymagało dwóch zestawów radarowych. Może być trudno zachować perspektywę przy ciągłym powiększaniu i zmniejszaniu zasięgu – funkcja podwójnego zakresu rozwiązuje ten problem, umożliwiając jednoczesne monitorowanie krótkich i długich zasięgów.

Nawet najmniejsze radary są obecnie wyposażone w zaawansowane funkcje unikania kolizji, które wcześniej można było spotkać tylko na mostkach dużych statków.

Termin MARPA oznacza Mini Automatic Radar Plotting Aid (mini automatyczne urządzenie radarowe). Część „mini” odnosi się do tego, że MARPA jest uproszczoną wersją „ARPA” stosowanego w radarach na dużych statkach. MARPA umożliwia automatyczne śledzenie kilku celów w celu monitorowania ich postępów i stwierdzenia, czy nie zbliżą się one niebezpiecznie blisko, jeśli utrzymasz aktualny kurs i prędkość.

Najnowsze radary Simrad® opierają się na MARPA, posiadając zaawansowane funkcje, takie jak VelocityTrack™, która wykorzystuje technologię dopplerowską, aby zapewnić natychmiastową wizualną informację zwrotną w postaci kolorowych śladów. Radar oblicza, czy cele zbliżają się czy oddalają od Twojego statku i koloruje je na żółto zbliżające się lub zielono oddalające się (w zależności od wybranej palety), aby zapewnić natychmiastową wizualną informację zwrotną o tym, które cele stanowią zagrożenie kolizją.

ZoneTrack™ dostarcza bardziej wartościowych informacji o unikaniu kolizji, takich jak najbliższy punkt zbliżenia (CPA) i czas do najbliższego zbliżenia (TCPA) oraz prędkość i kurs statku, gdy tylko cel znajdzie się we wcześniej zdefiniowanej strefie. W połączeniu z VelocityTrack i AIS, uzyskuje się doskonałą świadomość sytuacyjną i możliwość uniknięcia kolizji na pierwszy rzut oka.

Alert Niebezpiecznego Celu” ostrzega operatora o niebezpiecznych celach radarowych i AIS zgodnie z parametrami ustawionymi przez operatora.

ZoneTrack™ i Dangerous Target Alert są obecnie dostępne tylko w radarach Halo.

Dlaczego MARPA, a nie AIS?

Informacje AIS (Automatic Identification System) przekazywane za pośrednictwem fal radiowych VHF, dają oczywiście obraz innych statków znajdujących się w pobliżu, pod warunkiem, że nadają one dane AIS. Jest to jednak zależne od nadawanych przez nie informacji. Radar pokaże również wszystkie wykryte przez niego cele niewyposażone w AIS, a system MARPA poda szacunkowe dane dotyczące kursu i prędkości.

 

Idealna konfiguracja to taka, w której dostępne są MARPA i AIS, aby uzyskać jak najlepszy obraz wszystkiego, co Cię otacza.

 
Co jest w pudełku

Nowoczesna instalacja radaru jest prosta i składa się z:

    Radaru, który zawiera obracającą się antenę wewnątrz stałej obudowy ochronnej lub otwartej matrycy (gdzie widać obracającą się antenę). Osłony radarowe są zwykle stosowane na mniejszych jednostkach oraz w sytuacjach, gdy radar wymaga maksymalnej ochrony. Układy otwarte oferują zazwyczaj lepszą definicję i większy zasięg.

    Dedykowany wyświetlacz radarowy lub wyświetlacz wielofunkcyjny.

    Kabel do połączenia radaru lub otwartej matrycy z elektroniką morską, taką jak MFD.

Potrzebne będą także:

    Czujnik kursu – jego jakość ma zasadnicze znaczenie dla informacji o unikaniu kolizji i informacji nawigacyjnych dostarczanych przez radar.

    Uchwyt montażowy lub maszt, jeśli łódź nie ma jeszcze odpowiedniego miejsca do umieszczenia radaru.

 
W zależności od konfiguracji radar będzie miał również dostęp do innych danych nawigacyjnych w systemie elektroniki morskiej, co w najnowszych systemach uzyskuje się przez podłączenie go do sieci NMEA2000® na łodzi.

Autopilot jest również bardzo przydatny podczas korzystania z radaru. Jego zdolność do utrzymywania stałego kursu sprawia, że unikanie kolizji jest znacznie łatwiejsze i bardziej przewidywalne.

Przepisy

Konstrukcja i produkcja radarów jest ściśle regulowana, aby zapewnić, że transmisje nie są szkodliwe dla zdrowia, jeśli sprzęt jest używany prawidłowo. Należy jednak uważnie przeczytać instrukcje, aby zapoznać się ze wszystkimi środkami ostrożności.

W zależności od kraju konieczne może być uwzględnienie radaru w licencji na korzystanie z radia statkowego.

Do czego i kiedy można używać radaru?

 
    Unikanie kolizji
    Bezpieczna nawigacja w warunkach słabej widoczności i w nocy
    Wzajemne porównywanie innych informacji nawigacyjnych
    Zwracanie uwagi na ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak trąby powietrzne
    Wykrywanie aktywności ryb (poprzez dostrzeganie skupisk ptaków morskich)

Jeśli masz zamontowany radar, zalecamy, abyś używał go cały czas.

Mapy C-map do urządzeń SIMRAD

Mapy C-map do urządzeń SIMRAD

Dzisiaj trochę o nowościach w mapach do ploterów marki Navico.

Producent marka C-MAP, wprowadziła zmiany odnośnie nazw i oznaczeń map przeznaczonych dla urządzeń Simrad, Lowrance i B&G.

W tej chili dostępne są mapy:

DISCOVER i REVEAL. Które zastępują wersje MAX-N i MAX-N+.

Poniżej przedstawiamy symbole i obszary najczęściej zamawianych map w naszym sklepie:

DISCOVER: M-EN-Y214-MS Polish Coast & Inland

DISCOVER: M-EN-Y055-MS Baltic Sea

REVEAL: M-EN-Y299-MS Baltic Sea

Wersja REVEAL jest wersją bogatszą,a podstawowe cechy są następujące:

Każda mapa REVEAL zawiera:

  • W pełni funkcjonalne mapy wektorowe
  • Dokładne plany portów jachtowych
  • Przyciemnione reliefy
  • Dynamiczne mapy rastrowe
  • Hi-Res Batymetria
  • Zdjęcia lotnicze
  • Zintegrowana warstwa Genesis
  • Nakładka satelitarna
  • Dowolne cieniowanie głębokości
  • Bezpłatna subskrypcja Easy Routing™12-miesięczne bezpłatne aktualizacje
  • Pływy i prądy

Wersja DISCOVER oferuje:Każda mapa DISCOVER zawiera:

  • Pełnowartościowe mapy wektorowe
  • Pływy i prądy
  • Warstwę batymetryczną Hi Res
  • Dokładne plany portów jachtowych
  • Zintegrowaną warstwę Genesis
  • Dowolne cieniowanie głębokości
  • 12-miesięczne bezpłatne aktualizacje
  • Bezpłatną subskrypcję
  • Łatwe wyznaczanie trasy

Różnice między oferowanymi mapami:

Wersja bogatsza, czyli REVEAL posiada dodatkowo mapy rastrowe, zdjęcia z samolotu i z satelity, Izobaty przedstawione w 3D.

 

System Cospas-Sarsat bez tajemnic

System Cospas-Sarsat bez tajemnic

Zmiany w systemie Cospas-Sarsat

Dzisiejszy wpis opisuje System Cospas-Sarsat z czego się składa, dlaczego powstał oraz jakie zmiany są planowane.

Jest to międzynarodowy program satelitarny, służący do poszukiwania i ratowania życia. Inicjatywa powstała zrzeszając 45 krajów w organizację nie nastawioną na zysk. Celem organizacji jest wykrywanie i lokalizowanie urządzeń, będących w niebezpieczeństwie, oraz przekazywanie informacji odpowiednim służbą, które mogą podjąć działania ratunkowe.

System wykorzystuje sieć satelitów, które zapewniają zasięg w każdym miejscu na Ziemi. Alarmy o niebezpieczeństwie są wykrywane, lokalizowane i przekazywane do ponad 200 krajów i terytoriów bez żadnych kosztów dla właścicieli nadajników i odbierających je agencji rządowych. Cospas-Sarsat został utworzony i zainicjowany przez Kanadę, Francję, Stany Zjednoczone i były Związek Radziecki w 1979 r. Pierwszy ratunek z wykorzystaniem technologii Cospas-Sarsat miał miejsce we wrześniu 1982 r.

Cospas-Sarsat jest najlepiej znany jako system, który wykrywa i lokalizuje sygnalizatory alarmowe uruchamiane przez samoloty, statki i osoby zaangażowane w działalność rekreacyjną na odległych obszarach, a następnie wysyła te alarmy o niebezpieczeństwie do organów poszukiwawczo-ratowniczych (SAR). Sygnalizatory alarmowe, które mogą zostać wykryte przez system Cospas-Sarsat (sygnalizatory 406-MHz), są dostępne w kilku sieciach producentów i dostawców. System Cospas-Sarsat nie produkuje ani nie sprzedaje nadajników.

 

W okresie od września 1982 r. do grudnia 2019 r. system Cospas-Sarsat udzielił pomocy w ratowaniu co najmniej 51 429 osób w 15 523 zdarzeniach SAR. W latach 2017, 2018 i 2019 (ostatni rok, za który sporządzono statystyki) pomoc Cospas-Sarsat obejmowała następujące elementy

 

Rok

Ludzie uratowani

SAR Wydarzenia →

Lotnictwo

Lądowe

Morskie

2019

2691

992

19%

38%

43%

2018

2185

904

18%

44%

38%

2017

2746

963

17%

42%

41%

 

System składa się z segmentu naziemnego i segmentu kosmicznego, które obejmują:

-Radiopławy ratunkowe do uruchamiania w sytuacji zagrożenia życia

-Wzmacniacze sygnału SAR (SARR) i procesory sygnału SAR (SARP) na pokładzie satelitów

-Satelitarne stacje naziemne odbierające i przetwarzające sygnał, zwane LUT-ami (terminale użytkowników lokalnych)

-Centra kontroli misji (MCC), które rozsyłają do ratowniczych centrów koordynacyjnych dane o zagrożeniu (w szczególności dane dotyczące lokalizacji nadajnika) wygenerowane przez LUT

-Ratownicze centra koordynacyjne (RCC), które ułatwiają koordynację działań agencji SAR i reagowanie personelu na sytuacje kryzysowe.

 

Segment kosmiczny

Segment przestrzeni systemu Cospas-Sarsat składa się z instrumentów SARR i/lub SARP:

 

-Pięć satelitów na polarnej niskiej wysokości orbicie ziemskiej LEOSAR (Lowaltitude Earth orbit search-and-rescue)

-Dziesięć satelitów na geostacjonarnej orbicie okołoziemskiej GEOSAR (geostacjonarna orbita okołoziemska Search and Rescue)

-Ponad 40 satelitów na średniej wysokości orbicie ziemskiej MEOSAR (Middle-altitude Earth orbit search-and-rescue)

 

MEOSAR

Cospas-Sarsat jest w trakcie modernizacji swojego systemu satelitarnego poprzez umieszczenie odbiorników poszukiwawczo-ratowniczych (tj. repeaterów lub transponderów) na nowych satelitach GPS obsługiwanych przez Stany Zjednoczone, rosyjskich satelitach nawigacyjnych (GLONASS), które rozpoczęły rozmieszczanie w ubiegłym roku, oraz europejskich satelitach nawigacyjnych GALILEO, które rozpoczęły wystrzeliwanie na orbitę 12 października 2012 r.  Po uznaniu tego systemu za operacyjny, jego rozszerzenie znacznie poprawi zarówno szybkość, jak i precyzję lokalizacyjną wykrywania sygnałów nawigacyjnych.

 

Satelity te znajdują się na orbicie ziemskiej na wysokości od 19 000 do 24 000 km, czyli w zasięgu uważanym za orbitę ziemską średniej wysokości.  Stąd ta część składowa Cospas-Sarsat jest znana jako system poszukiwania i ratownictwa na orbicie ziemskiej średniej wysokości lub MEOSAR.  Będzie on uzupełnieniem istniejących systemów LEOSAR i GEOSAR.

 

Obecne systemy LEOSAR i GEOSAR przynoszą odpowiednie korzyści w zakresie wykrywania i lokalizacji sygnalizatorów alarmowych, które zostały aktywowane.  System GEOSAR obejmuje stale całą Ziemię, z wyjątkiem regionów  oddalonych (np. polarnych).  Podczas gdy system GEOSAR może odbierać komunikaty o niebezpieczeństwie na większej części kuli ziemskiej, nie może on zlokalizować nadajnika bez zakodowania lokalizacji w komunikacie nadajnika z lokalnego odbiornika nawigacyjnego.  System LEOSAR może zlokalizować nadajnik bez pomocy GPS lub innego sygnału nawigacyjnego do nadajnika, ale satelity LEOSAR mają widok tylko na niewielką część Ziemi w danym momencie, więc może wystąpić opóźnienie w odbiorze sygnału alarmowego przez LEOSAR.

 

Po osiągnięciu pełnej operacyjności, system MEOSAR będzie oferował zalety systemów LEOSAR i GEOSAR bez ich obecnych ograniczeń, zapewniając transmisję komunikatu o niebezpieczeństwie i niezależną lokalizację nadajnika, z zasięgiem na całym świecie w czasie prawie rzeczywistym.

 

System MEOSAR ułatwi również inne planowane usprawnienia dla nadajników Cospas-Sarsat, takie jak transmisja łącza zwrotnego, które pozwolą nadajnikowi na dostarczenie użytkownikowi potwierdzenia otrzymania komunikatu o niebezpieczeństwie.

 

Duża liczba satelitów MEOSAR, które znajdą się na orbicie, gdy system będzie w pełni operacyjny, pozwoli na jednoczesne przekazywanie każdego komunikatu o niebezpieczeństwie przez kilka satelitów do kilku anten naziemnych, co zwiększy prawdopodobieństwo wykrycia i dokładność określenia lokalizacji.

 

Koncepcja systemu MEOSAR

 

Źródło:

https://en.wikipedia.org/wiki/International_Cospas-Sarsat_Programme

http://www.cospas-sarsat.int/en/2-uncategorised/177-meosar-system

https://www.ulc.gov.pl/pl/zegluga-powietrzna/poszukiwanie-i-ratownictwo/279-cospas-sarsat

Podręcznik doboru autopilota marki SIMRAD

Podręcznik doboru autopilota marki SIMRAD

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Budowa systemu Autopilota: Główne komponenty

 

  1. Mechanizm sterowy

Mechanizm sterowy autopilota, tłumaczy informacje z systemu autopilota do steru. Mechanizm jaki należy wybrać, będzie zależeć od rodzaju systemu sterowania i wielkości łodzi. Czy system jest hydrauliczny czy mechaniczny.

 

  1. Nadajnik położenia steru

Nadajnik położenia steru jest niewielkim czujnikiem, który mierzy i wysyła informacje o pozycji steru. Umożliwiając precyzyjną kontrolę steru i zapewniając płynną i dokładną nawigację. Na mniejszych jednostkach, stosuje się tak zwany wirtualny nadajnik położenia steru (VRF), który eliminuje potrzebę fizycznego montażu czujnika. Do obliczania pozycji steru, wykorzystuje się oprogramowanie.

 

  1. Komputer autopilota

Komputer autopilota jest głównym komponentem systemu. Tutaj zachodzą główne procesy zbierania danych z kompasu, nadajnika położenia steru oraz innych instrumentów znajdujących się na łodzi. Komputer zawiera również elektronikę wymaganą do sterowania mechanizmem sterowym autopilota.

 

  1. Panele kontrolne autopilota

 

Panele kontrolne zapewniają możliwość podglądu danych z autopilota oraz jego sterowanie. Umożliwia zadanie kursu lub korzystanie z zaawansowanych funkcji sterowania. Wybór opcji wyświetlaczy jest szeroki w zależności od potrzeb użytkownika.

 

  1. Dodatkowe komponenty

 

Do prawidłowej pracy systemu, wymagane jest podanie informacji o kursie z kompasu. Możliwy jest również dobór innych akcesoriów do sytemu.

 

  1. W jaki sposób wybrać odpowiedni mechanizm sterujący?

 

Rodzaj pokładu, mechanizm sterowy i wielkość łodzi decydują o tym, jaki rodzaj komputera i systemu napędu autopilota wybierzesz- sprzętu, który faktycznie porusza ster i śledzi jego pozycję.

 

  1. A) Pompa rewersyjna do sterowania hydraulicznego jest używana, aby dodać możliwości autopilota do napędu zaburtowego lub umieszczonego na rufie z istniejącym systemem sterowania hydraulicznego. Większe łodzie będą wymagały większej pompy, po jej wybraniu będzie wiadomo jaki wybrać komputer. Czy standardowy NAC-2 czy mocniejszy NAC-3.

 

  1. B) Napędy sterujące i siłowniki linowe są używane, aby dodać możliwości autopilota na statkach wyposażonych system sterowania mechanicznego.

Napędy sterujące są przeznaczone na mniejsze jednostki

Siłowniki linowe współpracują ze sterami na łodziach motorowych oraz z systemem sterowania wyposażony w koło sterowe na jachtach.

Napędy sterujące oraz mniejsze siłowniki linowe współpracują z komputerem NAC-2. Mocniejsze ramiona dla większych statków, wymagają użycia mocniejszego komputera NAC-3.

 

  1. Czy wymagasz nadajnika położenia steru?

 

Dla niezawodnego i dokładnego automatycznego sterowania, komputer autopilota

musi również śledzić twoją pozycję steru, a jednostka sprzężenia zwrotnego steru dostarcza tych danych. Na mniejszych łodziach, Sprzężenie zwrotne steru wirtualnego (VRF) eliminuje konieczność instalacji czujnika, poprzez zastosowanie podejścia programowego do obliczenia pozycji steru.

Nadajniki położenia steru są zwykle stosowane na większych jachtach lub łodziach z silnikami stacjonarnymi.  Podłączane są do steru, nieustannie mierząc jego parametry, które są wysyłane do komputera autopilota.

Łodzie z komercyjnym sterowaniem elektronicznym (np. Volvo IPS, Optimus EPS itp.) mogą nie wymagać zespołu sprzężenia zwrotnego steru, ponieważ ta informacja zwrotna jest zintegrowana z istniejącym systemem. Są to rozwiązania autopilota Simrad z funkcją Virtual Rudder Feedback (VRF).

 

  1. Wybór sposoby kontroli autopilota

Oferta marki Simrad wyświetlaczy i kontrolerów jest szeroka. Obsługa autopilota jest również możliwa z panelu stacji nawigacyjnej. Podłączenie urządzeń odbywa się za pomocą standardu NMEA2000.

  1. Wybór dodatkowych akcesoriów

Kompasy: potrzebny, aby ustalić i utrzymać kurs, autopilot wymaga informacji o aktualnym kursie. Informacja jest dostarczana z czujnika kursu- kompasu elektronicznego.

Manetki panele kontrolne: Manetki mogą stanowić uzupełnienie systemu autopilota. Mogą być zmontowane w dowolnym miejscu na statku, zapewniając możliwość sterowania statkiem.

Kompatybilność

 

System sterowania

Rodzaj łodzi

Rodzaj sterowania

Wymagany mechanizm sterowy

Wymagany komputer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hydrauliczne

 

 

 

Poniżej 35 stóp

Pojedynczy silnik, zaburtowy

PUMP-1

RPU80

Outboard Pilot/ DrivePilot Hydraulic Pack

NAC-2 & VRF

Podwójny silnik zaburtowy

RPU80

NAC-2 & VRF

Silnik wewnętrzny          ( cylinder <250cc)

RPU80

NAC-2 & VRF

 

 

Powyżej 35 stóp

Silnik zaburtowy podwójny, potrójny, poczwórny (podwójny cylinder 160-550cc)

RPU160

NAC-3 & VRF

Silnik wewnętrzny          ( podwójny cylinder  160-550cc)

RPU160

NAC-3 & RF25

Silnik wewnętrzny

(podwójny cylinder 290-960cc)

RPU300

(12 lub 24V)

 

NAC-3 & RF25

System elektroniczny

Dowolny

Seastar Optimus 360

 

Yamaha Helm Master™

 

Volvo IPS/EVC

Nie wymagany

Komputer SG05/ Canbus steering 000-10906-001

YAMAHA H/MASTER AP KIT 000-10402-001

Komputer SG05

000-10402-001

Układ kierownicy

Poniżej 32 stóp

Pojedynczy silnik zewnętrzny

HELM-1

Zestaw NAC-2 Cable steer Pack 000-11749-001

Elektrozawory

Każdy

Każdy

Nie wymagany

NAC-2 lub NAC-3& RF25

Sterowanie mechaniczne

Żaglówki

Kable  i Quadrant

Więcej na stronie B&G

 

Kompatybilność podzespołów marki SIMRAD

 

Komputery autopilota

 

Panel autopilota

Manetki i piloty

Stacje nawigacyjne

 

AP24

AP28

AP44

AP48

OP10

OP12

QS80

FU80

NFU80

NSE

NSS

NSO

GO

NSS evo2

NSS evo3

NSO evo2

AC12

AC42

NAC-1

×

×

×

×

×

×

×

×

×

×

NAC-2

×

×

×

×

×

×

NAC-3

×

×

×

×

×

×

SG05

×

Przetworniki do urządzeń marki Garmin

Przetworniki do urządzeń marki Garmin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tematem dzisiejszego wpisu będzie przedstawienie Państwu wszystkich dostępnych opcji przetworników,  jakie pasują do urządzeń Garmin’a.

Wybór odpowiedniego przetwornika należy rozpocząć od technologii jakiej chcemy i możemy używać. Przetworniki ze względu na technologię, możemy podzielić następująco:

– Standardowe przetworniki – pracujące na jednej częstotliwości w jednym czasie

– Garmin CHIRP – przetworniki marki Garmin, pracujące w zakresie częstotliwości

– Przetworniki CHIRP innych producentów

– Przetworniki ClearVu/ Side Vu – do sonarów prezentują obraz sonarowy z przodu lub z boku

 

Następnie należy zastanowić się nad miejscem montażu przetwornika. Wśród dostępnych opcji mamy:

– Wklejany w kadłub – montaż bez wycinania dziury, przeznaczony do kadłubów z laminatu

Przetwornik w kadłubie jest zainstalowany wewnątrz łodzi na jej dnie, wysyła swój sygnał przez kadłub.

Plusami takiego rozwiązania są

Nie ma potrzeby wiercenia dziury w kadłubie; łódź może być przeciągana bez obawy przed uszkodzeniem przetwornika, może być instalowany i serwisowany gdy łódź znajduje się w wodzie, doskonała praca przy dużych prędkościach pod warunkiem braku turbulencji, pracuje przy każdym typie silnika, spisuje się zarówno przy motorówkach jaki i żaglówkach.

Minusy to:

Nie jest polecana na każdy typ kadłuba, należy nie montować w kadłubach wykonanych z metalu, drewna lub z włókna szklanego.

Straty sygnału podczas nadawania i odbioru przez kadłub.

– Wklejany z przeznaczeniem do kajaków – Pozwala na zaczepienie przetwornika wewnątrz kajaka, przesyłając sygnał przez kajak.

Plusami są:

Brak potrzeby wykonywania dziury w kadłubie, ochrona przetwornika podczas wodowania i wejścia na kamienie, brak obrośnięcia przez wodną roślinność, łatwy w demontażu.

Minusy to:

Nie jest zalecany do montażu w kadłubach wykonanych z metalu lub drewna

Straty sygnału podczas nadawania i odbioru przez kadłub.

Zalecany wybór powierzchni płaskiej do montażu.

 

– Do montażu przy silnikach trollingowych  – zainstalowany do silnika trollingowego

 

 

plusami takiego rozwiązania są:

zapewniają informację o obrazie ze dziobu lub z rufy w zależności od montażu silnika, łatwy w montażu, bez potrzeby wykonywania dziury w kadłubie, przechowywanie razem z silnikiem po wyjęciu z wody.

minusami są:

 Obraz przedstawiony przez przetwornik odpowiada obrazowi pod silnikiem, co może nie być właściwym

– Do montażu na pawęży- przetwornik jest przymocowywany do pawęży z tyłu statku.

Plusy takiego rozwiązania to:

Idealne rozwiązanie do łodzi transportowanych na przyczepach, łatwy w montażu i demontażu, polecany na jednostki pływające poniżej 30 Węzłów. Może być zamontowany w dowolnym kadłubie.

Minusami są:

Nie będzie pracować na statkach wyposażonych w silniki wewnętrzne, niezalecany na żaglówki ze względu na przechył jednostki. Nie będzie pracować na stopniowanych kadłubach.

– Do montażu w kadłubie – montaż w otworze w kadłubie.

 

 

Plusami takiego rozwiązania są:

Praca w z każdym typem silnika na łodzi, możliwy montaż na łodziach motorowodnych i żaglówkach, odpowiedni dla każdego typu kadłuba.

PRZETWORNIKI  DWÓCH STYLACH: Umiejscowione równo z kadłubem i wystające z kadłuba. Pierwsze są zalecane dla mniejszych łodzi o minimalnym kącie natarcia. Są one często instalowane na jednostkach pływających, ponieważ wytwarzają minimalne opory powietrza. Zewnętrzne przetworniki kadłubowe wystają poza powierzchnię kadłuba i zazwyczaj wymagają owiewek, aby skierować wiązkę dźwiękową w pionie. Są one przeznaczone dla większych statków. Zainstalowana z wysokowydajną owiewką, powierzchnia czołowa przetwornika jest zlicowana z powierzchnią owiewki i równoległa do linii wodnej, co daje w efekcie prawdziwie pionową wiązkę, nakładającą maksymalną energię na cel. Instalacja ta, zamontowana w czystej wodzie przed śrubami napędowymi, zapewnia najbardziej efektywny powrót sygnału, ponieważ nic na statku nie zakłóca aktywnej powierzchni czołowej przetwornika.Przez kadłub: Przetworniki kadłubowe, jak sama nazwa wskazuje, montowane są w otworze wywierconym przez kadłub.

Oryginalna treść w języku angielskim,  znajduje się pod poniższym linkiem:

Przetworniki Garmin

Zachęcamy do lektury, w której znajdą Państwo również zestawienie kompatybilnych przetworników ze urządzeniami marki Garmin.

Przetwornik marki Garmin dostępne na naszym sklepie:

Przetworniki Garmin